Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

Το παντρευεις το παιδι συμπεθερε? Νο 2

...Και βρεθηκανε.
Και αμεσως συμφωνησανε πως κανεις τους δεν ειναι κοροιδο.
Και αμεσως συμπερανανε πως οι απαιτησεις του αλλου ειναι παραλογες.
Και σιγουρα δεν φτασανε εκει που φτασανε για να πιαστουνε κωτσοι.

Και ειπε ο Οπουλος:
Δεν το δινω το παιδι για το τιποτα.
Το μεγαλωσα, το αναστησα, δεν το χαλαλιζω.

Και ειπε ο Απανος:
( Χωρις «αδερφε», «συμπεθερε», κλπ)
Κυριε Οπουλε, δεδομενων των καταστασεων, ειναι μια καλη «συμφωνια».

Και σκεφτηκε ο Οπουλος,
περιμενε να σκασει η χειροτερη κατασταση και μηπως με παρακαλας?

Και σκεφτηκε ο Απανος,
περιμενε να σκασει η χειροτερη κατασταση και μηπως με παρακαλας?

Κι’ αφησαν τους καλεσμενους ολους καγκελο,
που ‘χαν αγορασει δωρα,
που ‘χαν ραψει και κοστουμια,
που ‘θελαν ολοι να παραβρεθουν στον γαμο,
να τους καλεσουν και στο γλεντι,
να ‘φαν καλα, να φυγουν χορτατοι ολοι απ’ το γλεντοκοπι.

Και μειναν ολοι με τα εξοδα καμομενα και τα στομαχια αδεια
και να χρωσταν και του ραφτη.
Κι’ ολοι παρακαλουν και προσευχονται το βραδυ,
μπας και τα βρουν οι συμπεθεροι,
να μην παν χαμενα τοσα εξοδα απο καλο καμομενα.
...................................................................................................................................................................

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια.